Wakes in 2020

Situatie Nu wake van 6 sept ‘20

Situatie in Griekenland

Dat de vluchtelingen kampen in Griekenland uitpuilen lezen we al een aantal jaren in de krant. Voor de gezinnen met kleine kinderen en voor de tieners zonder ouders in het kamp is de situatie wel heel schrijnend. De Europese landen blijken weinig bereid te zijn om de overvolle eilanden Moria en Lesbos te ontlasten. Wel is de Griekse regering in actie gekomen om de asielverlening te versnellen. Hun nieuwe vluchtelingenwet is in juni van dit jaar van kracht geworden. Dat heeft een enorme uitstroom op gang gebracht. Binnen een maand tijd hebben 11.000 vluchtelingen asiel gekregen. Binnen een maand moesten zij de eilanden verlaten.
Hoera zou je zeggen! Eindelijk feest voor deze nieuwe statushouders. Maar helaas wonen nu velen van hen zonder voorzieningen op de straat in Athene, zelfs met kleine kinderen. De foto’s in de krant hebt u wellicht gezien deze week. Deze nieuwe situatie biedt helaas nog steeds geen echt perspectief. “Had ik dat asiel maar nooit gekregen”, was de noodkreet in de krant .
 De Griekse regering kijkt intussen naar de Europese landen. Waar blijven jullie met jullie aandeel in de oplossing? Nederland heeft steun toegezegd voor de opbouw van voorzieningen voor de nieuwe statushouders maar dan wel in Griekenland en niet in Nederland. Wat is er al gerealiseerd? Het Fries Dagblad 3 sept (afgelopen donderdag) geeft de huidige stand van zaken als volgt weer

<< Zie linkerkolom afbeelding >>

Er is echter tot nu toe geen meerderheid in de 2e Kamer om een stap verder te gaan en weeskinderen uit Griekenland in Nederland toe te laten en onderdak te bieden. Op het niveau van de  gemeenten is al veel meer bereidheid om opvang te bieden. Ook in Zeist en Culemborg hebben de gemeente besturen ingestemd om opvang te bieden. Zij wachten een positief besluit van ons kabinet af.
Het vuurtje is deze week extra aangewakkerd door een petitie van predikanten, pastors en andere voorgangers gericht aan het CDA en de Christen Unie in de 2e kamer om te pleiten voor opvang van kinderen uit de vluchtelingenkampen op Lesbos. Bijna 900 voorgangers hebben de petitie ondertekend. Het Fries Dagblad vermeld het volgende:

<< Zie rechterkolom afbeelding >>

Ook paus Franciscus blijkt ook geïnteresseerd mee te kijken naar deze petitie Dat meldt een medewerker van de pauselijke werkgroep voor migranten en vluchtelingen. vangen. Zal de aanhouder uiteindelijk toch winnen om het kabinet over de streep te trekken?     Misschien niet zonder vasten en bidden!

Situatie in Zeist

Hoe staat is het nu met de vluchtelingen hier in Kamp Zeist? Het aantal gedetineerden bedroeg bij vorige wake nog maar 10 vrouwen. Er zijn nu geen kinderen hier. Deze vrouwen zitten hier al lang en hebben geen uitzicht op asiel. Bezoek is gelukkig wel toegestaan als de vrouwen dit aanvragen. Kerkdiensten worden gelukkig elke zondagmorgen hier op het terrein gehouden. De verbondenheid met de kerken uit de omgeving komt tot uitdrukking in de bloemen die in de kerk staan. De Bergkerk in Amersfoort heeft vandaag voor de bloemengroet gezorgd. Na afloop krijgen de mensen een bloem mee als zichtbaar teken van verbondenheid.  

Nieuw is dat er sinds enkele weken 20 mannen overgeplaatst zijn van het detentiecentrum Nieuwegein naar Kamp Zeist in verband met een verbouwing in Nieuwegein. De huidige geestelijk verzorger Violette van Liebergen heeft meegedeeld aan Jan van de Berge hier aanwezig, dat zij de 20 nieuwkomelingen ook bij de bloemengroet wil betrekken. Een bijzondere vorm van welkom heten!

Suggestie voor de staatssecretaris Wake Zeist 6 sept ‘20

Stel je voor dat we de staatssecretaris hier te spreken krijgen op onze wake. Hoe zou zo’n gesprek dan kunnen verlopen? We geven een voorbeeld.
Een gesprek tussen de staatssecretaris (st) en een woordvoerder van de wake (ww)

Ww
: Fijn, dat u gekomen bent op onze wake om met ons te praten over de schrijnende situatie van “onze” vreemdelingen in Kamp Zeist. Wij zoeken naar mogelijkheden voor verbetering.

De vreemdelingen hier lijden onder hun uitzichtloze hechtenis. Wij protesteren hier elke maand, omdat de detentie in onze ogen onrechtvaardig is voor mensen zonder strafblad. Uw voorganger heeft zelf eerder erkend, dat een hechtenis als bestuurlijke maatregel zoals hier een mildere behandeling verdient dan een hechtenis als strafrechtelijk maatregel.

St: Ik heb respect voor de aandacht die jullie vragen voor de mensen in Kamp Zeist en jullie blijk van medeleven met hen. Voor goede suggesties van verbetering sta ik open. Wat is jullie vraag ?

Ww: Wij vragen u om hun hechtenis op verzoek van de vreemdeling te onderbreken en zo ruimte te geven voor ontspanning, dagbesteding en opleiding of training.

St: Een mooie idealistische wens, maar vooralsnog niet haalbaar !

Ww: Wat zijn uw bezwaren ?

St: Mijn bezwaren zijn:           
1) De definitieve beslissing over hun nog lopende asiel aanvraag is onzeker.  
2) Instemming van de vreemdeling met een eventuele afwijzing is niet waarschijnlijk 
3) Burgers zoals u beschermen vreemdelingen bij onderduiking na een afwijzing  

Ww: Kunnen wij aan uw bezwaren tegemoet komen en toch het belang van de vreemdeling voorop stellen?

St: Ik ben bereid om de versoepeling als lokaal experiment  te maken onder bepaalde voorwaarden.  

Ww: Wat zijn dan die voorwaarden?

St: Ik wil daar over nadenken. Het zal ongeveer neerkomen op de volgende voorwaarden: 
1) de vrije dag van de vreemdeling wordt toegekend voor maximaal 1 dag per week     gedurende maximaal 6 maanden.       
2) het bestuur van de Wake of individuele personen stellen zich garant voor het nakomen     van de afspraken over de vrije dagen       
3) De borgtocht wordt verzekerd financieel door de garantsteller of materieel met een    enkelband voor de traceerbaarheid.

Ww: U vraagt nogal wat van ons. Wij gaan ons daarop bezinnen. Wij nemen daarna graag weer contact op met u.

Wake detentiecentrum Kamp van Zeist 6 september 2020

Nadering van het toegangshek:
Als alles duister is, ontsteek dan een lichtend vuur dat nooit meer dooft.


Afspraak in Corona tijd:
- Lopend naar het hek houden we 1,5 m afstand van elkaar
- Staand of zittend bij het hek nemen we de plaatsen in die op de grond getekend zijn
- Zingen is toegestaan op veilige afstand in de open lucht
- Bloemen houden we bij ons tot ze in het hek worden gestoken

Welkom bij de 179e wake
Waarom waken wij?
Lied: Zingen tegen asielbeleid
Melodie: Alle Menschen werden Brüder
1) Tegen alle donderwolken, tegen hard asielbeleid
zingen wij en blijven waken: weg met onbarmhartigheid!
’t Is één wereld of geen wereld, wie verstaat het leven niet?
Vluchtelingen detineren zorgt voor grenzeloos verdriet.

2) Zing dus tegen alle klippen, tegen bierkaai, lange duur,
tegen metershoge hekken – zingen wij met heilig vuur!
Denk aan al die vluchtelingen, bruin en wit en geel en zwart,
in hun cellen opgesloten, sluiten wij hen in ons hart.

Overgenomen van de wake Rotterdam, waar het elke maand wordt gezongen, bewerkt voor de wake te Zeist (Binte Roda, Corja Menken-Bekius).

Bijbeltekst Ezechiel 47,21-23
Dit land moeten jullie onder elkaar, onder de stammen van Israël, verdelen. Verdeel het door loting onder elkaar en onder de vreemdelingen die bij jullie wonen en kinderen verwekt hebben. Die gelden als geboren Israëlieten, en net als jullie zullen ook zij bij de stammen van Israël bezit krijgen. Een vreemdeling moeten jullie zijn bezit geven bij de stam waar hij woont - zo spreekt de Eeuwige, onze God.

Overdenking

Stilte

Lied: De wijze woorden en het groot vertoon
De wijze woorden en het groot vertoon, de goede sier van goede werken,
de ijdelheden op hun pauwentroon, de luchtkastelen van de sterken,
al wat hoog staat aangeschreven, zal Gods woord niet overleven,
hij wiens kracht in onze zwakheid woont, beschaamt de ogen van de sterken.

Zijn woord wil deze wereld omgekeerd: dat lachen zullen zij die wenen
dat wonen zal wie hier geen woonplaats heeft dat dorst en honger zijn verdwenen –
de onvruchtbare zal vruchtbaar zijn, die geen vader was zal vader zijn,
mensen zullen and’re mensen zijn , de bierkaai wordt een stad van vrede.

Wie denken durft dat deze droom het houdt, een vlam die kwijnt maar niet zal doven,
wie zich aan deze dwaasheid toevertrouwt, al komt de onderste steen boven:
die zal kreunen onder zorgen, die zal vechten in ‘t verborgen,
die zal waken tot de morgen dauwt – hij zal zijn ogen niet geloven.

(Huub Oosterhuis / Bernard Huijbers)

Situatie Nu: - Vreemdelingen dichtbij en veraf

Suggesties voor de overheid:
- Stel de staatssecretaris komt met ons spreken bij de wake.

Gebed:
Laten we bidden tot de Eeuwige die er wil zijn voor vriend en vreemdeling.

Dat de vreemdelingen in ons land recht wordt gedaan,
dat zij belangstelling en aandacht mogen krijgen.

Dat allen die verantwoordelijkheid dragen in het asielbeleid
vervuld mogen worden met wijsheid en mededogen.

Dat wij het vreemde niet zonder meer afwijzen
maar ervaren als een verrijking van onszelf

Dat zij die ontheemd zijn en op de vlucht een thuis mogen vinden,
een land waar zij in vrijheid kunnen leven.

Dat volkeren en culturen zich verheugen over elkaars bestaan
en meerderheden zorg dragen voor minderheden

Dat allen die van elkaar vervreemd zijn geraakt
de weg mogen vinden terug naar elkaar.

Dat wij zelf thuis durven zijn in den vreemde
en vreemdeling in eigen huis.

Lied:
We shall overcome
All men shall be free
we’ll walk hand in hand
we shall live in peace
we are not afraid

Bloemen: Ondertussen worden de bloemen in het hek gestoken

Interactie: Wie heeft ons wat te melden?

Afsluiting:
- volgende wake op zondag 4 oktober ‘20
- info: www.wakezeist.nl

Overdenking

Vreemdelingen zijn er altijd geweest.
Vreemdeling omdat ze komen uit een ander land.
Vreemdeling omdat ze vreemde ideeën hebben.
Vreemdeling omdat ze anders geaard zijn.
Vreemdeling omdat ze een andere godsdienst hebben.

In verschillende Bijbelverhalen wordt ons het visioen voorgehouden van een wereld, van een samenleving waarin ook aan de vreemdeling recht wordt gedaan. Toen de stammen van Israël uit Babel terugkeerden, moest het land gelijkelijk onder de stammen verdeeld worden . En om geen discussie te krijgen wie welk stuk zou krijgen, waarbij ook nog meespeelde dat de ene stam groter was dan de andere, werd er eerlijk geloot. Maar dan zou je in je ijver bijna vergeten dat er ook nog andere mensen zijn, die daar kort of soms al langer wonen. Die kinderen hebben gekregen, die het land mede hebben opgebouwd. Ook zij verdienen een gelijkwaardige plaats. In de tekst van Ezechiël wordt aan hen recht gedaan. Ezechiël was het nog niet vergeten:. Lang geleden waren ze zelf vreemdeling geweest in Egypte. En ook in Babel waren ze een aantal generaties lang vreemdeling geweest. Ezechiël wist het: die vreemdeling had ik kunnen zijn. Het komt aan op het denken vanuit de ander, en dan met name de ander die zich niet in het midden van je eigen leven bevindt. Het doet denken aan wat Paulus vele eeuwen later voor zich ziet: een wereld waarin plaats is voor joden en niet-joden, tot slaaf gemaakten en vrijen, mannen en vrouwen, een wereld waarin iedereen je naaste is. Nooit en te nimmer eigen volk eerst.
De tekst van Ezechiël lijkt wel voor vandaag geschreven: vergeet de vreemdeling niet. Ook in ons land zijn er inmiddels heel wat vreemdelingen die hier al verschillende jaren wonen, vreemdelingen die een gezin hebben gekregen, kinderen die hier zijn opgegroeid. En nog steeds hebben wij als samenleving er moeite mee om iedereen een gelijkwaardige plaats te geven. Nog steeds heeft onze samenleving er moeite mee als bij de verdeling van woningen vreemdelingen een evenredig deel krijgen. Nog steeds vinden er langdurige procedures plaats met veel onzekerheid over de uitkomst. Nog steeds komt het voor dat mensen na zo’n lange procedure worden uitgezet. Nog steeds komt het voor dat kinderen die zijn geboren, hier niet mogen blijven. Nog steeds komt het voor, zoals hier in kamp Zeist en in Rotterdam en op Schiphol, dat mensen zonder strafblad in afwachting van hun uitzetting worden vastgezet, Nog steeds is er in de Tweede Kamer geen voldoende draagvlak om vluchtelingenkinderen op Lesbos in ons land een plek te geven.
We weten allemaal van de complexe situatie. Geen van ons zou, denk ik, graag in de schoenen staan van staatssecretaris Broekers-Knol. Wat we ons wel telkens opnieuw voor ogen kunnen houden is dat iedere vreemdeling onze naaste is, iemand die naast ons staat, iemand die evenals ieder van ons verlangt naar een menswaardig bestaan.

Wake Zeist 5 juli 2020

Lopend vanaf de parkeerplaats naar het hek zingen we:

Als alles duister is, ontsteek dan een lichtend vuur dat nooit meer dooft, vuur dat nooit meer dooft,

Als alles duister is, ontsteek dan een lichtend vuur, dat nooit meer dooft, vuur dat nooit meer dooft.

 

Welkom

Waarom waken we?

 

Waken doen we om onze verbondenheid uit te drukken met degene of degenen voor wie wij waken. Dat doen we met name als iemand ons ontvallen is.

Waken wordt van levensbelang als het gaat om mensen die vergeten worden, die er niet mogen zijn, die naamloos zijn en ontheemd.

In dit detentiecentrum zitten naamloze ontheemden. Voor hen staan we hier. Zij weten dat we hier voor hèn staan. Vijfendertig kerken in de omgeving zorgen ervoor dat ze elke zondag bloemen krijgen en groeten vanuit de kerkelijke gemeente.

In onze maatschappij worden mensen vaak als nummers behandeld, alleen geschikt voor de statistieken en voor het uitvoeren van beleid: hoe onpersoonlijker, hoe beter.

 

Wij weten ons gekend, door God en door elkaar, wij mogen geloven in de unieke waarde van elk mens als kind van God.

 

Daarom waken wij.

 

Lied (Liedboek 992)

 

1

Wat vraagt de Heer nog meer van ons

dan dat wij recht doen

en trouw zijn

en wandelen op zijn weg?

 

3

Wat vragen mensen meer van ons

dan dat wij breken

en delen

als ons is voorgedaan?.

 

2

Wat vraagt de aarde meer van ons

dan dat wij dienen

en hoeden

als mensen naar Gods beeld?

 

4

Het is de Geest die ons beweegt

dat wij Gods wil doen

en omzien

naar alles wat er leeft.

 

 

 

 

 

Stilte

 

Situatie NU:

SOS Moria

SOS Oproep van Europese artsen: breng vluchtelingen Griekse eilanden in veiligheid.

Wij, artsen van Nederland/Europa, roepen de leiders van onze overheden en de Europese Unie op om de vluchtelingen in Griekenland per direct in veiligheid te brengen.

 

De afgelopen jaren zijn de vluchtelingenkampen op de Griekse eilanden overbevolkt geraakt. De corona epidemie die in de kampen dreigt aan te komen zal catastrofale gevolgen hebben voor de vluchtelingen, ook voor de Griekse inwoners en de rest van onze Europese samenleving.

 

Het is een illusie dat een corona uitbraak in deze kampen zou kunnen worden gecontroleerd. In de kampen wonen in totaal 40.000 mensen op een paar vierkante kilometer. Er is nog slechts een handjevol artsen aanwezig. De vele kinderen en volwassenen worden ook nu al geteisterd door fysieke en mentale trauma’s.

Als Europa nu wegkijkt kan deze situatie ontaarden in een medische ramp, en die kan een fatale uitwerking hebben op de normen en waarden van de gezondheidszorg van Europa.

Hiertegen moeten we de vluchtelingen, de Griekse bevolking die al jarenlang klem zit, en onze gehele Europese bevolking beschermen.

 

Wij artsen hebben een eed afgelegd waarin we beloven medische zorg te verlenen aan ieder individu ongeacht persoon en afkomst. Als Europese dokters zijn we verplicht om er alles aan te doen deze medische catastrofe te voorkomen.

De leiders van de Europese Unie hebben vier jaar geleden ook een belofte gedaan: elk land zou een vastgesteld aantal vluchtelingen opnemen vanuit Griekenland en Turkije. Geen enkel EU-land is deze afspraak nagekomen. Om de vluchtelingen naar kampen op het Griekse vasteland te verhuizen is niet genoeg; ook deze kampen zitten overvol.

Wij roepen alle leiders van de EU op om de afspraak, die in 2016 gemaakt is, na te komen en vluchtelingen volgens de eerder gemaakte afspraken op te nemen in hun land om deze medische ramp op Europese grondgebied te voorkomen.

 

Is getekend door initiatiefnemers

 

Sanne van der Kooij, gynaecoloog & Steven van de Vijver, huisarts

 

Ook gesteund door:

Prof Dr. Gerlach Cerfontaine - Voorzitter VvAA

Marcel Levi - University College London Hospitals

Prof Dr. Louise J. Gunning-Schepers - Universiteitshoogleraar Universiteit van Amsterdam, Kroonlid SER, Chair Schiphol Group

Prof Dr. Hans Romijn, voorzitter RvB AUMC

Prof Dr. Ivan Wolffers - Emeritus Hoogleraar Amsterdam UMC -Vrije Universiteit van Amsterdam, schrijver

Prof Dr. Maria van den Muijsenbergh - Hoogleraar Radboud UMC en Pharos

Emma Bruns, chirurg en publicist

Prof Dr. Maurice vd Bosch, voorzitter RvB OLVG

Prof Dr. Peter van der Voort, hoogleraar UMCG en Eerste Kamerlid D66

Prof Dr. Charles Agyemang, hoogleraar AUM

Prof Dr. Henry Ascher - Hoogleraar Universiteit van Gothenburg, Zweden

 

 

 

 

Lied (Liedboek 1001)

1

De wijze woorden

en het groot vertoon,

de goede sier van goede werken,

de ijdelheden op hun pauwentroon,

de luchtkastelen van de sterken;

al wat hoog staat aangeschreven,

zal Gods Woord niet overleven.

Hij wiens kracht in onze zwakheid woont,

beschaamt de ogen van de sterken.

 

3

Wie denken durft

dat deze droom het houdt,

een vlam die kwijnt,

maar niet zal doven;

wie zich aan deze dwaasheid toevertrouwt,

al komt de onderste steen boven;

die zal kreunen onder zorgen,

die zal vechten in ‘t verborgen,

die zal waken tot de morgen dauwt:

hij zal zijn ogen niet geloven.

2

Zijn Woord wil deze wereld omgekeerd:

dat lachen zullen zij die wenen;

dat wonen zal, wie hier geen woonplaats heeft,

dat dorst en honger zijn geleden;

die onvruchtbaar bleef,

zal vruchtbaar zijn;

die geen vader was,

zal vader zijn; mensen zullen and’re mensen zijn;

de bierkaai wordt een stad van vrede.

 

 

Oproep

 

Afgelopen tijd werden geen vluchtelingen vanuit AZC’s op straat gezet vanwege Corona, maar dat is nu voorbij. Er belanden weer dagelijks mensen op straat die geen kant op kunnen en onderdak zoeken. Daarom zoekt STIL dringend nieuwe gastadressen.     

Zegt het voort!

  

Jane (links op de foto) kwam als vluchteling naar Nederland, werd afgewezen en belandde met haar zevenjarige dochter op straat. Ze sliepen overal en nergens en kwamen in een onveilige situatie terecht. Gelukkig kregen ze daarna onderdak op een veilig gastadres. Een paar maanden later kreeg Jane alsnog asiel.

 

Help vrouwen en kinderen aan een veilige plek! 

 

Wil jij vrouwen en kinderen zoals Jane en haar dochter helpen? STIL zoekt gastadressen voor een paar weken of maanden. Lees hier hoe dit werkt en hoe je je kunt opgeven: https://www.stil-utrecht.nl/wat-kan-jij-doen/opvang/

 

 

Muziek (Klaas)

 

Slotlied tijdens het insteken van de bloemen in het hek

1

We shall overcome We shall overcome

We shall overcome, some day

Oh, deep in my heart I do believe

We shall overcome, some day

 

3

We shall live in peace

We shall live in peace

We shall live in peace, some day We shall live in peace, some day Oh, deep in my heart I do believe We shall overcome, some day

 

2

We'll walk hand in hand We'll walk hand in hand

We'll walk hand in hand

We'll walk hand in hand, some day Oh, deep in my heart I do believe We shall overcome, some day

 

4

We are not afraid We are not afraid

We are not afraid, today

Oh, deep in my heart I do believe

We shall overcome, some day

We shall overcome, some day

 

 

 

 

 

Situatie Nu juni 2020

Na twee maanden wake onder Corona, zijn we vandaag alweer met 20 mensen. Dat was goed. foto wake op 1,5 meter, Klaas Eikelboom

Er wordt nog steeds actie gevoerd voor de toelating van kinderen uit kamp Moira. Onze regering vindt dat opvang van tientallen kinderen in groepshuizen in Griekenland, met Nederlandse ondersteuning bij gastouders een oplossing die veel structureler is dan het verplaatsen van 500 kinderen naar nederlandse gezinnen en gemeenten die hun inzet al hebben getoond. De petitie kan nog steeds getekend worden bij o.a. stichting vluchteling.

Er wordt ook wereldwijd veel actie gevoerd tegen politiegeweld tegen mensen omdat ze niet wit zijn. Lijkt me simpel. Zelfs de minister president raakt een beetje beïnvloed dus het is zinvol.

Iets anders , minder simpel.

Op verzoek van staatssecretaris Broekers-Knol heeft de Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken (ACVZ) onderzoek gedaan naar hoe de IND zo goed mogelijk kan omgaan met bronnen van landeninformatie. Landeninformatie is de informatie over de algemene- en mensenrechtensituatie in de landen van herkomst van asielzoekers. Deze informatie is van belang voor een goede beoordeling van asielverzoeken door de IND, voor de asielzoeker om eventueel te procederen en voor de rechter om een beslissing te nemen.

De IND gebruikt meestal de ambtsberichten van het ministerie van Buitenlandse Zaken waarin de situatie in die landen wordt beschreven. Maar er zijn niet steeds voor alle landen (actuele) ambtsberichten beschikbaar. Dat roept de vraag op hoe hiermee om te gaan.

Als er geen actueel ambtsbericht is, gebruikt de IND informatie van andere overheden, van NGO’s nieuwszenders en websites. Al met al is het gebruik van informatie vaak willekeurig van aard, vindt ACVZ. Ook is de IND niet transparant en is de gebruikte informatie slecht herleidbaar. Verder wordt er onvoldoende getoetst of de bron betrouwbaar is.

Dit alles kan de oorzaak zijn dat mensen hier terecht komen, en in het onveilige land van herkomst.

Het hele onderzoek en aanbevelingen vindt u op de site van de Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken. Dit lijvige rapport kan een verandering zijn voor de werkwijze van de IND.

Detentiecentrum Zeist is veel drukker geworden, zoals u opgemerkt zult hebben. Dat komt niet door meer vreemdelingen, maar door de opening van een ander gebouw waar de overloop van kortdurende straffen in Nieuwegein . In vreemdelingendetentie zitten slechts 6 vrouwen.

Er zijn heel veel mensen vrijgelaten uit vreemdelingendetentie toen de Coronamaatregelen werden ingevoerd. Maar nog steeds niet iedereen, ondanks de roep van advocaten, Amnesty en organisaties voor vreemdelingen. Je zou zeggen dat uitzetten vrijwel onmogelijk is, maar bijkbaar ziet men nog steeds mogelijkheden.

In een brief van Minister Grapperhaus aan de Tweede Kamer staat dat de coronamaatregelen in detentiecentra hetzelfde blijven na 19 mei 2020. Er is voorlopig nog geen einddatum in zicht, wat ertoe leidt dat de stress onder ingeslotenen van het Detentiecentrum Rotterdam toeneemt. Al sinds 9 maart 2020 zitten ingeslotenen minimaal 20 uur op cel, kunnen geen bezoek ontvangen en zijn er weinig activiteiten. We hopen dat er snel verandering komt in de inhumane omstandigheden waarin ingeslotenen zich momenteel bevinden.