Zomaar wat mensen, stille krachten, en opmerkingen achteraf

Joyce en Judith maken vanaf een uur of vier met grijpers het terrein wat schoon

Greet, Henk en Mieke halen de verdroogde bloemen uit en hek

Greet en Mieke delen de programma’s uit

Jeannette en Henk trekken de gele hesjes aan, wijzen de parkeerplekken aan en houden alles in de gaten

Jan zet de geluidsapparatuur (op tijd) klaar

Tetske, Kees, Hillie, Leo, Jacques en Jan spreken over de kinderen die in het detentiecentrum gevangen hebben gezeten. Hun namen klinken: Hamlet en Areg, Anisa, Kokowil en Nimota, Aram, Ariana, Amelia en Aleksa, Isaac, Sarah en Rejoice, Hamoudi, Omar, Hassan en Joulia.

Kees: Ik schreef mijn familie: Vanmiddag bij een bijzondere en indrukwekkende wake geweest, met twee foto’s. Jacques dank voor de goede voorbereiding en uitvoering!

Leo: Het was een mooie wake. De verhalen over de kinderen en vooral ook de bijdrage van Kasper Jager waren indrukwekkend. Dank je wel, Jacques, Jan en Tetske voor de voorbereiding

Deze bijzondere bijeenkomst werd opgeluisterd door prachtige muziek van een deel van het Blazerskoor van de Evangelische Broedergemeente.

Burgemeester Joyce Langenacker hield een toespraak waaruit haar betrokkenheid bleek. “Als burgemeester heb ik niet de taak om landelijk beleid te maken of politieke keuzes te beoordelen. Maar ik heb wel de verantwoordelijkheid om oog te houden voor de mensen achter die keuzes. Voor de mensen die geraakt worden door besluiten, procedures en omstandigheden. Voor de verhalen die soms gemakkelijk uit beeld raken. En juist daarom ben ik vandaag hier.”

Kasper Jager: “Wij kunnen niet begrijpen wat zolang schuilen in een kerk betekent voor Aram, Ariana, Amelia en Aleksa. Begin deze zomer zaten de familie Babayants er aardig doorheen. De uitspraak van de Raad van State gaf weer hoop. De Raad van State heeft op 1 juli gezegd wat wij al lang zeggen: het belang van het kind moet voorop staan. Er is geen excuus meer om te wachten. Elk dag uitstel is een dag te veel voor kinderen die al lang genoeg hebben gewacht. Ariana wat zou je tegen minister van Asiel en migratie, minister Bart van den Brink willen zeggen? Nooit meer mag een kind in dit detentiecentrum, hier achter ons, dit hek, zo weer opgesloten worden. Nooit meer hier!” We voelen de intensiteit van Ariana, het ging door merg en been, bij ons hier staande voor het hek en er was applaus

Kasper Jager: Het was fijn en goed om een bijdrage te kunnen en te mogen leveren aan de 250e wake bij Detentiecentrum Zeist.

Thomas Dingemans: We hebben het graag gedaan; een bijdrage leveren aan het belangrijke werk, de aanwezigheid en het stilstaan bij hoe we als mensen met elkaar willen omgaan. Van de blazers kreeg ik terug, dat ze blij waren dat ze onderdeel hebben kunnen zijn van de wake.

Het coördinerend team op Signal: Met een voldaan gevoel ging ik naar huis gisteren. Mooie bijdragen, mooie opkomst.Ik was diep geroerd door de woorden van Kasper. Blij met de opkomst, ruim 150 mensen, en het mooie weer. De inhoud was goed. Al met al voldaan.Ik deel helemaal jullie gevoel van voldaanheid!