Weer stonden we bij de ingang van het hoge hek rondom het detentie-
centrum, waar kinderen worden vastgezet die al jaren in Nederland ver-
blijven en hier geworteld zijn. Voor de 251ste keer. Weer klonk onze zang
‘Als alles duister is, ontsteek dan een lichtend vuur dat nooit meer dooft…’
Waken om in gedachten te houden, dat achter het hek mensen gevan-
gen worden gehouden, volwassenen en kinderen die niets anders op hun
kerfstok hebben dan een afwijzing om in ons land te mogen zijn en blij-
ven. Geen geldige papieren, geen passend vluchtverhaal, geen geloof in
de noodzaak om alles achter te laten en bij ons een veilig heenkomen te
zoeken. Als je probeert je in te leven in hen die achter slot en grendel wor-
den gehouden, dan breekt je hart. We zongen een lied op de melodie
van ‘Alle Menschen werden Brüder’ (zie onder).
In de gebeden in onze Paaskerk worden zij genoemd, soms met name, soms als groep. Deze mensen gaan ons ter harte. Daarom blijven we waken en bidden dat harten zacht worden en toekomst zich opent.
Tegen alle donderwolken, tegen hard asielbeleid
zingen wij en blijven waken: weg met onbarmhartigheid!
́t Is één wereld of geen wereld, wie verstaat het leven niet?
Vluchtelingen detineren zorgt voor grenzeloos verdriet.
Zing dus tegen alle klippen, tegen bierkaai, lange duur,
tegen metershoge hekken – zingen wij met heilig vuur!
Denk aan al die vluchtelingen, bruin en wit en geel en zwart,
in hun cellen opgesloten, sluiten wij hen in ons hart.
Kees Kruijswijk Jansen (in de Paaspartout – kerkblad van Paaskerk in Baarn)